Sinds die gedenkwaardige dag in maart dat John van Bommel een inzamelingsactie begon voor een procudere tegen de licentiecommissie van de KNVB, heeft een stortvloed van optimisme ons overstroomd. Hopelijk staan we na de 2-4 nederlaag tegen Achilles ’29 weer met beide benen op de grond. Zeker, er zijn genoeg redenen om met meer vertrouwen dan een jaar geleden naar de toekomst te kijken. Dat het sinds maart niet alleen bij mooie praatjes is gebleven, bleek gisteren ook meer dan eens op het veld. Maar een wat nuchterder benadering dan de afgelopen maanden comme il faut was, lijkt niet onwenselijk. Anders blijven we aanlopen tegen het soort nederlagen dat we gisteren hebben geleden.


14 augustus 2015

Totale ineenstorting mag dienen als reality check

Fortuna Sittard 2 Achilles ’29 4

Doelpuntenmakers: 39. Lekesiz 1-0, 50. Lekesiz 2-0, 61. Thoone 2-1, 80. Raja Boean 2-2, 89. Van Riel 2-3, 90. Penterman 2-4.
Opstelling: Kaya; Dengering (90. Vets), Mares, Janssen (78. De Regt), Schroyen; Loen, Ter Borgh, Briels, Mert (80. Vlijter); Hutten, Lekesiz.
Toeschouwers: 2.780.
Scheidsrechter: Oostrom.
Geel (Fortuna): Briels, Mares, Vets.
Rood (Fortuna): –

Laten we dit verslag maar meteen beginnen met het emotionele hoogtepunt van de dag. Op de dag precies dertien jaar en een maand nadat hij met algemeen directeur Theo Mommers overeenstemming bereikte over de ontbinding van zijn contract, keert één van mijn grootste helden uit een levenlang supporterschap van Fortuna eindelijk terug in wat ik uit nostalgische overwegingen nog steeds graag het Wagner & Partner Stadion van Fortuna Sittard noem. Veel supporters hebben zijn verdiensten voor de club nooit op waarde te schatten. Petsoonlijk was ik altijd erg van hem gecharmeerd, zodanig dat ik al in de zomer van zijn afscheid een lobby gestart ben om de Oost-tribune om te dopen in de Dennis Krijgsman Stand. Helaas is dat er toen niet van gekomen. Het zou ons jaren later heel wat genante taferelen hebben bespaard.

Ja, Dennis Krijgsman is alive and kicking. En gezien het net als toendertijd fris geknipte haar liggen de ergste problemen met zijn kredietwaardigheid inmiddels gelukkig achter hem. Krijgsman bezoekt de arena waar hij in het verleden furore heeft gemaakt vandaag als assistent-trainer van Achilles ’29. Dat geruchten over de werklust van Krijsgsman ook hoofdtrainer Eric Meijers niet onbekend zijn, moge blijken uit het feit dat die voor de zekerheid nog drie assistenten heeft meegenomen. Krijgsman is namelijk niet het type dat, als hij net lekker zit, gaat opstaan om naar een warmlopende speler te fluiten dat hij in moet vallen. Je hebt raspaarden en werkpaarden, ook in het voetbal.

Historisch beeld: Dennis Krijgsman (midden, schrijvend) aan het werk op Sittardse bodem!

Historisch beeld: Dennis Krijgsman (midden, schrijvend) aan het werk op Sittardse bodem!

Door naar wat uiteindelijk een dramatische wedstrijd gaat worden. Na het verdienstelijke gelijkspel in Den Bosch, waar vooral het veldspel kennelijk veel vertrouwen gaf, heeft trainer Peter van Vossen geen redenen zijn elftal te wijzigen. Dat betekent dus opnieuw een basisplaats voor jongeling Luc Mares, die de voorkeur krijgt boven de langzamerhand volledig fit aan het raken Ferry de Regt. Verder noteren we vandaag het thuisdebuut van Youri Loen, Lars Hutten en Gökhan Lekesiz.

Alle vier de nieuwelingen blijken te beschikken over vorig seizoen node gemiste kwaliteiten. Mares laat in de opbouw en het spelinzicht een goede indruk achter, Lekesiz zorgt niet alleen voor veel dreiging, maar is ook goed aanspeelbaar en Loen en Hutten blijken behoorlijk behendig in het combinatievoetbal, dat ze samen met Muhammed Mert regelmatig met de nodige flair op de mat leggen. Aanvallend ziet het er dan ook stukken beter en gevaarlijker uit dan vorig jaar. Toch gebeurt er het eerste half uur niet heel veel. Achilles zakt ver terug, bij Fortuna ligt het tempo na een goede openingsfase te laag om gevaar te stichten. Er zijn wel een paar kansen. Zo wordt Lekesiz twee keer de diepte in gestuurd; beide keren is zijn aanname net te traag om tot een schot te komen.

Het laatste kwartier komt er wat meer vuur in de wedstrijd. Fortuna dwingt een paar corners af en gaat Achilles wat feller benaderen. Het leidt tot kansen voor Loen en, uit de tweede lijn, Jordie Briels. Achilles probeert de druk af te wenden door het spel te vertragen. Linksback Elbers gaat daarin het verst door na een onschuldige botsing op de grond te blijven liggen. Het leedvermaak is dan ook groot wanneer hij even later Fortuna in het zadel helpt. Zijn terugspeelbal op keeper Ter Wielen is veel te kort. Lekesiz onderschept de bal en blijft vervolgens heel erg koel. Hij passeert de keeper buitenom en schiet in de lange hoek binnen: 39ste minuut, 1-0. De vorige week in één klap van held tot schlemiel gevallen Duitser kan zijn vreugde niet op. Vorige week is vergeten, hij is weer de held.

In de resterende minuten voor rust noteren we nog een spectaculaire actie van Lars Hutten, die zichzelf in het strafschopgebied met een onnavolgbare truc ineens vrij voor goal zet. Helaas kan een verdediger de bal nog net voor zijn voeten wegtikken. Achilles probeert na de achterstand iets meer voor onze goal te verschijnen, maar blijft verder ongevaarlijk.

Na rust start Achilles met aanvallender intenties. En dan blijkt meteen dat Fortuna verdedigend heel kwetsbaar is. In de eerste plaats lijkt de rolverdeling niet helemaal helder, zodat er regelmatig gaten vallen. In de tweede plaats zijn onze backs verdedigend niet erg sterk. Achilles komt een paar keer goed opzetten, maar is niet in staat echte kansen te creëren. Fortuna lukt dat een paar minuten later wel. Na een aanval over een aantal schijven speelt Mert de bal in de loop van de op links opgekomen Joeri Schroyen. Die haalt de achterlijn en levert een voorzet af die niet ver van het doel op het hoofd van Lekesiz landt. De keeper reageert niet erg attent op de kopbal: 50ste minuut, 2-0.

Die 2-0 werkt als manna voor Fortuna. De bal gaat een tijd lang rond alsof de tegenstander er niet staat, het is wachten op de 3-0. Maar er sluipt ook overmoed in het spel. Een simpele breedtepass met de wreef geven, omdat het zo mooi uit ziet. Niet de linksback maar de linker centrumverdediger de ingooi laten doen in de verondersteling dat je je zo’n risicootje wel kunt permitteren. Combineren om te combineren, zonder na te denken hoe controle te houden. Ook dat kennelijk in de veronderstelling dat die controle over de wedstrijd een vanzelfsprekendheid is.

Die nonchalance breekt ons uiteindelijk zwaar op. Achilles blijft namelijk wel bij de les. De Groesbekenaren nemen nog steeds niet veel risico, maar delen wel regelmatig speldenprikjes uit. Bovendien doet trainer Meijers een essentiële tactische omzetting, waar Fortuna geen antwoord op heeft. Hij verhuist de slimme Freek Thoone naar de linkerkant. Thoone noteert heel snel de eerste treffer voor Achilles: 61ste minuut, 2-1. Daarna gaat het bij Fortuna langzaam van kwaad tot erger. De organisatie is weg, er is niemand die het heft in handen neemt. Thoone en consorten nemen een loopje met onze zwakste schakels, rechtsback Dennis Dengering en verdedigende middenvelder Jordy ter Borgh.

Het gaat nog lang goed. Maar wanneer aanvoerder Roel Janssen ook nog geblesseerd het veld moeten ruimen, is de totale ineenstorting nabij. Boean maakt in de 80ste minuut de gelijkmaker: 2-2. Opnieuw staat onze verdediging niet in positie, opnieuw lijkt niemand te weten wie wat moet doen. Met Gavin Vlijter voor de moegestreden Mert proberen we nog wel weer in het ritme te komen, maar het niveau zakt naar een peil dat we van vorig seizoen maar al te goed kennen. Verder dan een schot hoog over van Hutten komen we niet meer. In de laatste minuut van de officiële speeltijd voltrekt invaller Van Riel het vonnis. Hij laat Ter Borgh staan of hij niet bestaat, soleert langs vier toekijkende Fortunezen naar een vrije positie oog in oog met Ferhat Kaya en schiet beheerst binnen: 89ste minuut, 2-3.

In blessuretijd brengt Van Vossen Niels Vets voor de volledig door de mand gevallen Dengering. Een wissel die ik niet vermeld zou hebben, als Vets niet al binnen twintig seconden na een volledig verkeerd getimede tackle geel gehaald zou hebben. Ook in de resterende vier minuten maakt hij, overigens net als de eerder ingevallen De Regt, bepaalt geen indruk. De laatste aanval van de wedstrijd is opnieuw van Achilles en gaat opnieuw over onze rechterflank. De mee opgekomen Penterman kan na een breedtepass eenvoudig intikken: eindstand 2-4.

Daarmee eindigt een dramatische avond die ons wat mij betreft vooral geleerd heeft dat er nog heel veel werk aan de winkel is. In de eerste plaats omdat we met Dengering en Ter Borgh twee erg zwakke schakels in het team hebben, in de tweede plaats omdat we te weinig kracht hebben op het middenveld en in de derde plaats vanwege het totale gebrek aan coaching, zowel in als naast het veld. Is er kans op verbetering? Zeker, het veldspel was bij vlagen goed en voorin ogen we stukken gevaarlijker dan vorig jaar. Is die kans op verbetering er met de huidige selectie? Daar beginnen de twijfels. We missen met Raymond Fafiani, Ferry de Regt en Tim Janssen een aantal ervaren spelers die in ieder geval moeten kunnen voorkomen dat we net als gisteren bij een 2-0 voorsprong totaal de controle over de wedstrijd kwijtraken. Maar we hebben ook zwakheden die met hun komst niet zijn opgelost.

En gaat deze trainer er voor zorgen dat we beter worden? Dat is wat mij betreft het grootste punt van zorg. Vorig jaar heeft Van Vossen geen enkele indruk gemaakt, dit jaar zie ik ondanks veel sterker materiaal nog weinig verbetering. Het seizoen is jong, dus het is te vroeg om nu al te oordelen. Maar het is duidelijk dat de zaken transitioneel nog niet helemaal op orde zijn.